قسم بر سروِ بالای بلندت

به لبهایِ قشنگِ یاسمندت

که تا روزِ قیامت با تو باشم

من آهویم فتاده در کمندت

 

الهی قند گردُم در دهانت

که بنشینُم دمی روی زبانت

و یا تا اینکه دایم با تو باشم

شوم آن خالِ نزدیک لبانت

December 1, 2010

یک دیدگاه برای ”

برای Noorjahan Akbar پاسخی بگذارید لغو پاسخ

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s