قسم بر سروِ بالای بلندت

به لبهایِ قشنگِ یاسمندت

که تا روزِ قیامت با تو باشم

من آهویم فتاده در کمندت

 

الهی قند گردُم در دهانت

که بنشینُم دمی روی زبانت

و یا تا اینکه دایم با تو باشم

شوم آن خالِ نزدیک لبانت

December 1, 2010

یک دیدگاه برای ”

برای اوگل پاسخی بگذارید لغو پاسخ

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s