هر پوستر یک صداست


این نوشته از مادرم، عظیمه حمیدی، است.

جمعه، تاریخ اول جدی، روز خوبی بود. تمام اعضای زنان جوان برای تغییر گرد هم آمده بودند. در منطقه کارته سخی زنان و مردان با هم یکجا شدند تا روی دیوار های شهر در مورد خشونت علیه زنان و تعلیم و تربیه برای زنان و دختران پوستر بچسپانند. با پوستر ها و سطلی از سرش کاهی که خودشان آماده کرده بودند، در دست نزدیک زیارت پر ازدحام سخی جان ایستاده بودند. اعضای نهاد به چهار دسته تقسیم شدند و هر کدام به یک قسمت منطقه رفتند. بچه ها و دختر ها با علاقه خاص پوستر ها را به دست گرفته روی دیوار ها می چسپاندند. تقریبا بیست و پنج نفر جمع شده بودند اما هیچ کس از سردی و بلندی و پستی زمین و سختی کار شکایت نمی کرد.

در حالیکه مصروف چسپاندن پوستر ها بودیم که یک مرد پرسید: «چی نوشته شده است؟» وقتی به او پوستر ضد خشونت را خواندیم، بسیار خوش شد و گفت: «من نمی گذارم کسی این پوستر را بکند.»

بعد از کارته سخی، دو گروه به کارته چهار و دو گروه دیگر به منطقه پهنتون تعلیم و تربیه رفتند. در کارته چهار سر هر کوچه یک پوستر خورد و یک پوستر کلان را نصب کردیم. بعضی ها اگر خوانده نمی توانستند، پرسان می کردند. من برایشان می خواندم. کسانی که خوانده می توانستند دور پوستر ها جمع می شدند. من فکر کردم که وقتی که کسی این پوستر ها را می خواند، حتما یک تاثیر روی ذهن شان می کند. تقریبا نیم ساعت در کوچه های کارته چهار گشتیم و بعد از آن به مناطق شهرنو، تایمنی، و قلعه فتح الله رفتیم. دو گروه دیگر ما به مکرویان سه رفتند. در آن کوچه ها هم پوستر زدیم و با مردم صحبت کردیم.

در آخر روز احساس توانایی می کردم. وقتی من جوانتر بودم، کسی نبود که به زنان این جرئت را بدهد که به سرک ها بروند و کار کنند. امروز، نهادی ایجاد شده است که این کار را بکند. این نوع فعالیت به خود زنان احساس قدرت و اهمیت را می دهد و دیدن جوانان فعال و متعهد که می خواهند افغانستان را جایی بهتر بسازند، باعث می شود انسان امیدوار شود و روحیه بگیرد. امروز ما کار خوبی کردیم. اگر هر پوستر را سه نفر هم بخواند، شاید در ذهن شان تغییر بیاید چون پیش خود فکر خواهند کرد که ظلمی که در مقابل زنان انجام می شود، واقعا خوب نیست.

عظیمه حمیدی، معلم و داوطلب زنان جوان برای تغییر، ۴۴ ساله

Advertisements

یک دیدگاه برای ”هر پوستر یک صداست

  1. درود
    قلم خانم حمیدی رسا باد. کارتان قابل قدر است. چقدر خوب می بود که من کابل بودم و همکاری میکردم شاید یکی دو پوستر را نصب میکردم. کسی میخواند و باعث میشدم چند فامیلی در مهر و صمیمت زندگی کند و به همه اعضای خانواده یکسان محبت و احترام شود.
    بازهم باید بگویم که کارتان عالی است و موفقیت های مزید تان را ارزو دارم
    م.طاهریان

  2. با تقدیم سپاس خدمت تمام عزیزان که در بیهبودی و سلامتی جامعه تلاش میکنند. من معتقیدم که این زحمات نتیجه میدهند و راه کاری سالیم است.
    ولی، به باور من، خشونت و پرخاشګر در افغانستان یک پدیده اختیاری و خواسته شده نیست، متاسفانه این سو رفتار در خانواده ها و جامعه بیرون ازین دایره است، این یګانه الګوی رفتاری آموخته شده در رفتارهای خانواده واجتماعی است. حتی به سادګی میشود ګفت که ، مردم شیوه رفتاری بهترازین را بلد نیستند. یعنی اګر تنها به این فکر کنیم و به مردم و جامعه پیام بدهم که خشونت در خانواده و جامعه ظلم و جرم است این نوع رفتار در خانواده ها باعث مشکلات روحی و روانی در نسل های بعدی میشود و یاهزاران دلیل دیګر، ما یک یک پله را نادیده ګرفته ایم ، اینکه چی رفتارها در خانواده ، جامعه یا در مقابل زنان واقعا جرم است ، مردم اول تر از همه به فهم رفتار های خشونت آمیز و ظلم در خانواده ها نیاز دارند تا اینکه به نکردن انها.
    به نظر من، برای اینکه این ماموریت را خوبتر و کاملتر انجام داده باشیم، خوب است که از الګو دهی شروع کنیم. مثلا الګوهای غلط رفتاری را با الګوهای سالیم و قابل قبول به مقایسه بګیریم و متقاعدانه رفتار کنیم. تا مردم واضیحا بهفمند که چی رفتارها واقعا غلط و نا سالیم است. نا ګفته نه باید ګذاشت که ما در فرهنګ خود رفتارهای حمایت آمیز و مثبت هم داریم که بهتر است قربانی غلط فهمی ها نشوند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s